Βυθός
από το Ακρωτήριο Ταίναρο, στα διεθνή ύδατα, το γνωστό ως Φρέαρ των Οινουσσών (δηλαδή της συστάδας Σαπιέντζες). Το φημολογούμενο ότι στη Σαντορίνη δεν είναι γνωστό το βάθος δεν ευσταθεί αφού μετά τον σεισμό τον Οκτώβριο του 1925 γενόμενες βυθομετρήσεις μέσα στη καλδέρα της νήσου βρέθηκε το μεγαλύτερο βάθος να είναι 388 m. Συνηθέστερα αναφέρεται για την θάλασσα (sea bottom). Το είδος του βυθού λαμβάνεται ιδιαίτερα υπ΄ όψη κατά την αγκυροβολία των πλοίων. Επίσης άλλες διακρίσεις του βυθού είναι Όλες οι παραπάνω διακρίσεις βυθών περιλαμβάνονται στους ναυτικούς χάρτες και σε Πλοηγούς παράλληλα με σχετικούς χρωματισμούς που συνέχεια συμπληρώνονται.της Ιάβας). της Ιαπωνίας, στη λεγόμενη Τάφρο των Μαριαννών), του Ατλαντικού 9.214 m (Β.
Ο όρος βυθός ή πάτος χαρακτηρίζει την γήινη στερεή επιφάνεια στο κατώτερο μέρος της θάλασσας, λίμνης ή ποταμού. Το βαθύτερο σημείο στη Μεσόγειο Θάλασσα βρίσκεται στα 35 περίπου μίλια ΝΔ.
του Πόρτο Ρίκο) και του Ινδικού Ωκεανού 7.000 m (Ν. βόρεια της νησίδας Καμένη . .
(ΒΔ. Δεν θα είναι τελικά αδόκιμο να αποκαλούνται αυτοί οι χάρτες και βυθολιθολογικοί χάρτες Βυθοί με το μεγαλύτερο βάθος θαλάσσης είναι του Ειρηνικού 10.870 m.
